آمریکا به نام مقابله با “نظام سلطنت مشروطه امپراتوری هیروهیتو” به ژاپن حمله کرد اما در عمل با دو بمب اتم، دو شهر را با خاک یکسان کرد و بیش از ۲۰۰ هزار ژاپنی را کشت.

و این فقط آغاز بود؛ هزاران نفر دیگر سال‌ها بعد، با سرطان، نقص عضو و مرگی تدریجی، قربانی تشعشعات هسته‌ای شدند. جنگ تمام شد، اما کشتار ادامه داشت.

آمریکا به نام حمایت از ویتنام جنوبی و آزادی ویتنام به “حکومت کمونیستی ویتنام شمالی” حمله کرد، جنگی که ۲۰ سال طول کشید و ۳میلیون ویتنامی را کشت، در این جنگ، سلاحی به نام ناپالم به جهان معرفی شد؛ سلاحی که نه فقط می‌کشت، بلکه می‌سوزاند، نابود می‌کرد و نسل‌ها را زخمی گذاشت
آزادی؟ اگر این آزادی است، ویرانی چه شکلی دارد؟